یک لیوان آب خنک

میگن جادو گناهه و گویا جدیدا اگه دعانویسی دستگیر شه اعدامش میکنن. اما بعضی وقتا واسه باطل کردنِ سحر و جادو لازمه که به این دعانویسا مراجعه کرد. نمیدونم بعضیا (مخصوصا زن ها) چه جور آدمایی هستن که بدِ یه انسان رو میخوان و دست به هر کاری واسه بدبخت کردن و اذیت شدنش میزنن. تازه نمیدونم خدا با اون همه قدرت و عظمت چطور اجازه ی اینکارو بهشون میده و کاراشون رو باطل نمیکنه؟ یعنی یه جادوگر قدرتش با قدرتِ خدا یکیه؟ یعنی این کره ی زمین و زندگی و هر چی که در اون وجود داره یه جادوی آسمونیه و بخاطر همین خدا نمیتونه با جادوگرا مقابله کنه چون راز ِ هستی توو دستشونه؟ آخه اصلا عادلانه نیست که با ورد و کارهایی که میکنن زندگی کسی رو تباه کنن بدون اینکه خدا دخالتی واسه خنثی کردنش بکنه. یعنی جادوگرا دقیقا روندِ زندگی رو برعکس اونچه که خدا برای شخص انتخاب کرده تغییر میدن!!!
سنگهایی که توو آب هم میزنن و وقتی کسی ازون آب بخوره سرطان (یا انواع بیماری های خطرناک)میگیره! آبِ مُرده که روش دعا میخونن و دمِ در ِ خونه ی کسی میریزن تا اعضای خانواده بمیرن و تا آخر ِ عمر لعن و نفرین شن. بختِ دختر پسرا رو با هزار نوع طلسم می بندن و...
شخصا نمیتونم منکر جادو بشم چون خیلی چیزا رو با چشمای خودم دیدم.
فلسفه ی سکوتِ خدا در مقابل ِ این کارها چیه؟ چرا همچین اجازه ای میده؟ هیچوقت نتونستم جوابِ منطقی واسه این سوال پیدا کنم